Talen

Interviews en verhalen met Thieu van Vroenhoven

Wanneer en hoe ben je met de tafeltennissport in aanraking gekomen?
Dat is een heel toevallig en een heel verhaal. Ik kom uit een gezin met 4 kinderen en wij woonden in het stadsdeel Stratum in Eindhoven, allemaal jongens waarvan ik de op een na jongste was. Mijn vader voetbalde in het eerste elftal van de voetbalvereniging Eindhoven (EVV) in ons stadsdeel Stratum. Zodoende kwamen wij al vroeg in aanraking met de voetbalsport en op zevenjarige leeftijd werd ik lid van VV Eindhoven.  Mijn twee oudere broers voetbalden daar ook al en wat toen vanzelfsprekend was volgde ook mijn jongere broer. In die tijd bestond het betaald voetbal nog niet al werd er door verschillende clubs al wel aan spelers getrokken en werd er onder tafel al wel wat betaald. Mijn vader kreeg voordat ik lid werd van de VV Eindhoven een aanbieding van de VV De Spechten om daar te komen voetballen, De Spechten was een fabrieksclub uit het stadsdeel Tongelre in Eindhoven en werd gesponsord door de daar gevestigde houtfabriek Picus. Hij kreeg een prima baan aangeboden bij  Picus en voor iedere gewonnen wedstrijd een wedstrijdpremie. Dat was voor die tijd een fantastische aanbieding en hij besloot dan ook daar te gaan voetballen. Hij heeft daar mooie successen behaald en heeft meer dan 40 jaar bij Picus gewerkt.

In het seizoen 1953-1954 werd EVV landskampioen tegen DOS uit Utrecht en ik was daar bij als ballenjongen, zal ik nooit vergeten, wat een drukte en sfeer. Een foto van het kampioenselftal van de VV Eindhoven hieronder met als tweede van links staande Noud van Melis. Noud van Melis zal er later voor zorgen dat ik in aanraking kom met een  tafeltennisvereniging.

Dit befaamde elftal bestond uit Jan Hanssen, Lambert van Tuijl, Frans van Tuijl en Frans Tebak, Frans van Kemenade, Jo Tebak, Jan Louwers, Dick Snoek (later Cor Vlemmix), Noud van Melis, Piet van Rooij en Willy Schmidt.

Het was nog geen betaald voetbal en de spelers van de VV Eindhoven die het landskampioenschap hadden behaald kregen een mooie nieuwe fiets van de club.
Het seizoen 1954-1955 was het eerste in het betaalde voetbal, dit toen nog met semiprofs, overdag werken en ’s avonds voetballen. Het bleek dat ik wel talent had om later profvoetballer te worden en kwam dan ook al snel in de eerste jeugdteams. Iedere dag moest ik mij melden op het trainingsveld van Eindhoven en moest ik met de jeugdselectie trainen en later ook met de seniorenselectie, ik was toen 15 jaar. In die tijd waren dat mijn helden, Noud van Melis midvoor van Eindhoven en het Nederlands elftal, Piet van Rooij een geweldige middenvelder, rechtsbuiten Jan Louwers met zijn bekende schaarbeweging en zo nog meer van die geweldige voetballers. Ik zal niet vergeten dat ik de nieuwe schoenen die Piet van Rooij van de club had gekregen moest inlopen, hij had dezelfde maat schoenen als ik. De beste jeugdspelers in de leeftijd van 15 tot 16 jaar werden geselecteerd en kwamen in een elftal wat ging spelen in de hoofdklasse junioren, zo werd er landelijk gespeeld tegen alle grote clubs van die tijd, hieronder een foto van dit elftal (toen nog B1) waarvan ik toen ook deel uitmaakte, deze foto is gemaakt na het behalen van de eerste plaats van een door de VV Eindhoven georganiseerd internationaal toernooi om de Janus van de Horst trofee, dit toernooi waar veel bekende buitenlandse clubs aan hebben deelgenomen en nog steeds deelnemen, bestaat nog steeds en wordt ieder jaar nog gespeeld.

3e van rechts staande

Na mijn lagere schooltijd vonden mijn ouders dat het goed zou zijn om een vak te gaan leren om later wellicht bij Philips te kunnen gaan werken. Philips was in die tijd de grootste werkgever in Eindhoven en omstreken en stond erg goed bekend om zijn opleidingen en werkomstandigheden. Van mijn oudere broer die zich had laten opleiden tot fijnbankwerker hoorde ik zeer veel positieve verhalen en besloot dan ook eenzelfde opleiding te gaan volgen op de Philips Bedrijfsschool. In de weinige vrije tijd die ik toen had, ik moest ook nog iedere dag naar de voetbaltraining en zaterdags competitie spelen, ging ik met mijn vrienden naar het patronaat bij ons in het stadsdeel in de Le Sage ten Broeklaan, dit werd gerund door vrijwilligers en daar konden kinderen voor een dubbeltje per keer van alles doen, biljarten, tafelvoetballen en ook tafeltennissen. Er werden ook toernooitjes gespeeld, zelfs landelijk tegen andere patronaten. Hier merkte ik dat ik ook daar wel gevoel voor had, ik kon aardig biljarten, tafelvoetbal spelen en ook tafeltennissen ging me niet slecht af. Zo werd ik kampioen van een toernooi waar alle patronaten van Nederland zich voor konden inschrijven.

Op de voetbalclub van de EVV stond in de kantine een tafeltennistafel en na de voetbaltrainingen speelde ik wel eens tegen mijn voetbalheld in die tijd Noud van Melis. Hij vertelde mij een keer dat ik wel aanleg had en het goed zou zijn om dit meer te gaan doen, zo zei hij ga ik iedere week naar een vereniging hier in Stratum, de TTV Atoom, om te trainen. Dit is goed voor je voetenwerk en reactie, kan je goed gebruiken bij het voetballen. Zo gezegd zo gedaan, ging ik mee met Noud van Melis op een avond naar de TTV Atoom om te trainen. Na een tijdje gespeeld te hebben werd ik op mijn schouder getikt en bleek het een bestuurslid te zijn die mij vertelde dat ik wel aardig speelde en zei, binnenkort zijn de Eindhovense regionale kampioenschappen en daar zou je eigenlijk wel aan mee kunnen doen.  Ik dacht meteen nee dat gaan we niet doen, ik had immers nog nooit een officiële wedstrijd gespeeld met spelers uit de NTTB, ik zei dan ook tegen het bestuurslid, dit om de boot even af te houden, dat ik er nog over zou nadenken. Thuisgekomen ging ik toch maar even kijken of ik die dag, het was een zaterdag, moest voetballen. Het toeval wilde dat dit niet het geval was en heb toen het bestuurslid laten weten dat hij mij kon inschrijven.  Ik was toch wel benieuwd hoe het er aan toe zou gaan bij zo’n toernooi. Ik had geen eigen batje en ben  bij een sportwinkel bij mij in de straat een batje gaan kopen, een batje met rode korte noppen rubbers zonder onderlaag, kosten 2 gulden en vijftig cent. De dag van het toernooi was aangebroken en ik in mijn voetbalkleding, kort zwart broekje, blauw/wit shirt en blauw/witte kousen ( de kleuren van mijn voetbalclub) en gympies naar de speelzaal. Daar aangekomen keek ik mijn ogen uit, allemaal spelers met sandwich bats met bijbehorende bathoezen, gestoken in tafeltenniskleding met daarop namen van de clubs waarvoor ze uitkwamen, ook allemaal sporttassen waarin handdoek en spulletjes waarmee ze hun batje konden schoonmaken.  Daar stond ik dan in mijn voetbalplunje en korte noppen batje. Maar tot mijn verbazing won ik mijn poulewedstrijden vrij gemakkelijk, mijn spel wat zeer verdedigend was bleek voor mijn tegenstanders moeilijker te zijn dan ik had verwacht.  Na de poulewedstrijden was het afvalsysteem, verliezen betekende uitschakeling. Ik won weer en weer en stond inmiddels in de halve finale, ik hoorde van andere spelers dat ik tegen een zeer goede speler van de TTV PSV moest uitkomen, Joop de Wit. Hij was een van de beste spelers van Brabant werd mij verteld. Maar wat ik niet had verwacht ook Joop de Wit was niet opgewassen tegen mijn verdedigende spelstrategie, dus finale! In de finale moest ik tegen een speler die ook van de vereniging Atoom was de vereniging waarvoor ik ook was opgegeven, zijn naam weet ik nog Roland v.d. Heuvel, een lange jongen die zeer aanvallend speelde en erg hard kon slaan.  De eerste game was ik volslagen kansloos, met 21-5 werd ik helemaal kaal geslagen. Na deze game hoorde ik vanuit het publiek iemand zeggen, hij zal toch wat aanvallender moeten gaan spelen want anders heeft hij geen schijn van kans. Diegene die dit zei bleek later Jan Suiskens te zijn, op dat moment een speler die in het eerste van TTV Atoom speelde op hoog landelijk niveau en bij de betere spelers van Nederland behoorde. Ik dacht laten we dat dan maar doen en bij de eerste punten zocht ik meteen de aanval en het lukte wonderwel. Roland werd er onzeker van en om een lang verhaal kort te maken, ik werd in 3 games Regionaal Eindhovens kampioen.  Heb Jan Suiskens bedankt voor zijn advies en heb later nog vele jaren met hem samen gespeeld. Het korte noppen batje zonder onderlaag heb ik nog steeds , heb hier een mooie herinnering aan overgehouden.
Zo ben ik dus met de tafeltennissport in aanraking gekomen.

Wordt vervolgd.

Winkelwagen

Aantal producten 0
Totaalbedrag € 0,00

Winkelwagen

Meld je aan voor onze nieuwsbrief

Klantenservice

Onze klantenservice staat dagelijks voor u klaar tussen 12:00-17:00

tel: 088-00 876 66

e-mail: contact@sporteurope.nl