Talen

Interview met Thieu van Vroenhoven (3)

Het vorige verhaal eindigde met mijn interesse in tafeltennismateriaal en hoe ik deze onderzocht en testte met de meest geavanceerde meetapparatuur waarover ik beschikte op mijn werkplek het Natuurkundig Laboratorium bij Philips. Ik kom hier later nog op terug omdat hier ook nog andere gebeurtenissen een rol bij hebben gespeeld.
De Philips Sportvereniging, waarbij diverse sporten waren aangesloten, had ook een tafeltennisvereniging, de TTV PSV. De vereniging speelde toen op het allerhoogste niveau de Ereklasse en was gehuisvest in de Philips Jubileumhal. Hier ging ik regelmatig naar wedstrijden kijken en zag daar de toenmalige top van Nederland spelen. Omdat er in de gehele regio geen trainer was ging ik speciaal kijken hoe deze topspelers technisch speelden, om dan direct na zo’n wedstrijd naar onze speelzaal te gaan om de technieken die ik gezien had te oefenen.
Op een dag werd ik benaderd door de voorzitter (Toine van Otterdijk) en secretaris (Ad Poulissen) van de TTV PSV met de vraag om voor PSV te gaan uitkomen, PSV was inmiddels gedegradeerd en zij wilden toch graag weer met een nieuw op te zetten team naar de Ereklasse promoveren.  Naast mij werden ook Jan Suiskens en Harrie Vaessen (beiden van de TTV Maasbree) gevraagd. Zo ontstond het nieuwe team van de TTV PSV, twee ervaren spelers met mij als nog relatief jong en onervaren, we gingen spelen in de Hoofdklasse. Jan Suiskens was nog steeds de onbetwiste nr.1 van de Regio Eindhoven en ook van Brabant, Harrie Vaessen was al een beetje aan het afbouwen. Met Jan trainde ik regelmatig en heb veel van hem geleerd en overgenomen, het was in die tijd een fenomeen en zijn geweldige fore- en backhand uit de losse pols waren geweldig.
Uiteindelijk was mijn  doel de nr.1 te worden van de Regio Eindhoven en Brabant en later ook van Zuid Nederland en te gaan spelen in de Ereklasse.  Op de trainingen merkte ik al dat ik steeds dichter bij Jan in de buurt kwam en wachtte op mijn eerste kans, de Regionale Eindhovense kampioenschappen. Het was, als ik me goed herinner in Valkenswaard, we stonden beide in de finale. In een uitermate spannende wedstrijd kon ik de overwinning grijpen en dat was ook meteen de laatste keer dat ik van Jan verloor.

Daarna volgden het Brabants kampioenschap en de Zuid Nederlandse titel. Het volgende doel was met het team te promoveren naar de Ereklasse, ook dat lukte. Samen met Jan Suiskens en Harrie Vaessen werden we kampioen in de Hoofdklasse en promoveerden we naar de hoogste klasse van Nederland de Ereklasse.


De vereniging kwam kort daarna in zwaar weer terecht, de Philips Sportverenigingen kregen geen subsidie meer van Philips en ook moesten we naar andere huisvesting uitzien.  Harrie Vaessen stopte met tafeltennissen en Jan Suiskens ging naar de TTV De Dennenberg het latere Nikon.
In deze periode werd mij gevraagd de jeugd te gaan trainen, ik had daar nog geen ervaring mee en had ook hiervoor geen opleiding gehad. Omdat ikzelf nooit een clubtrainer had gehad en dit altijd erg jammer heb gevonden ben ik met een groepje jeugd bij PSV begonnen, ben gelijk op de cursus Jeugd Tafeltennisinstructeur gegaan, zo heette dat toen. Deze cursus en die van Tafeltennisinstructeur heb ik succesvol kunnen afsluiten (diploma 1971).

 

Omdat het steeds moeilijker werd voor PSV en het ook bestuurlijk steeds slechter ging werd er contact gezocht met de ook in Eindhoven spelende vereniging Sint Cathrien, dit om een fusiemogelijkheid te bespreken. Uiteindelijk kwam het tot een fusie en de club ging PSV/Cathrien heten en ging spelen in het souterrain aan de Vestdijk in Eindhoven. Spelers vertrokken en er kwamen nieuwe spelers bij, ook mijn broer Wil waar ik nog verschillende jaren mee in het eerste team heb gespeeld.  Met de jeugd ging het ook steeds beter en we boekten menig landelijk succesje. Theo Boon, Stanley Verbeek, de zusjes Chambon om er maar enkele te noemen.


Mijn ambitie was om nog eens Ereklasse te gaan spelen maar PSV was hiervoor te zwak. Toen de mogelijkheid zich voordeed om bij het Zeeuwse Aloysius te gaan spelen, met Wilfried Dumez en Paul Mathijssen, vertrok ik bij PSV maar bleef wel als trainer actief. De eerste competitie was geen succes, het was toch wel weer even wennen op dat niveau. In deze competitie kwam mijn interesse voor tafeltennismateriaal frames en rubbers samen met de testmogelijkheden die ik had op het Natuurkundig Laboratorium bij Phlips. Wat was het geval, ik speelde een wedstrijd tegen Tempo Team uit Amsterdam met daarin de verdediger Appie Reinders (trouwens Appie, inmiddels over de tachtig, speelt nog iedere dag, prachtig!). Normaal had ik geen moeite met verdedigers maar dit keer ging het helemaal mis. De gekapte ballen van Appie op mijn topspinslagen werden naarmate de rally vorderde steeds lastiger over het net te krijgen. Wat bleek, Appie speelde met lange noppen, toen mij nog niet bekend (Tibhar Grass).  Ook in dat jaar werd John Hilton de Engelsman van uit het niets Europees kampioen, hij speelde met antitopspin. Toen werd het mij duidelijk dat ik me, zeker ook als trainer, moest gaan verdiepen in het materiaal. Ik ging zelf op backhandzijde  met lange noppen spelen en op de forehandzijde een snel glad effectvol rubber. De eerste wedstrijd verloor ik er mee om daarna geen wedstrijd meer te verliezen. Op de Nederlandse kampioenschappen schakelde ik in de eerste ronde favoriet Henk van Spanje uit om later in de halve finale te verliezen van Rene Hijne, een blokkende en erg slimme speler die mij het spel liet maken.
In deze periode ging ik naast de PSV jeugd ook de TTV De Meppers uit Heeze trainen, hier heb ik vijftien jaar lang heerlijk kunnen werken. Het was de beginperiode van het topspinspel, nog eenzijdig met alleen forehand.  Er werd nog heel weinig met topspin gespeeld en omdat men hier nog geen kaas van had gegeten ging ik bij de TTV De Meppers hiermee op de trainingen volop aan de slag, met als resultaat dat met bijna iedere gespeelde topspinbal een punt werd gescoord. Het retourneren van deze ballen had men nog niet goed onder de knie.  We promoveerden dan ook vanuit de derde klas naar de landelijke 3e divisie. Ook met de jeugd ging het goed, Adrie Welten behoorde tot de beste twee jeugdspelers van Nederland. Spijtig genoeg stopte Adrie vroegtijdig, ging voetballen, kwam later nog wel terug maar heeft het niet meer verder gebracht dan eerste divisie.


Toen brak de periode Nikon aan, deze door Nikon gesponsorde vereniging uit Valkenswaard wilde mij als speler/trainer.


Hierover een volgende keer meer.

Winkelwagen

Aantal producten 0
Totaalbedrag € 0,00

Winkelwagen

Meld je aan voor onze nieuwsbrief

Klantenservice

Onze klantenservice staat dagelijks voor u klaar tussen 12:00-17:00

tel: 088-00 876 66

e-mail: contact@sporteurope.nl