Talen

Interview met Thieu van Vroenhoven (kennisoverdracht)

Wat zou je hieraan kunnen doen?

Als je weet dat de tafeltennissport een van de beste sporten is om te beoefenen (zie wetenschappelijk onderzoek op onze website) zou je zeggen dan doen we toch iets verkeerd.
Dat is niet helemaal waar, de concurrentie van andere sporten zoals voetbal en vooral het vrouwenvoetbal en hockey om er maar een paar te noemen is erg groot. Ook de sporten waarin Nederland momenteel uitblinkt en internationale successen behaalt is erg goed te noemen en zij maken daardoor een prima reclame voor hun sport en dat zorgt voor groeiende ledenaantallen. In de tijd dat Bettine Vriesekoop internationaal presteerde (2 x Europees kampioen) groeide het ledenaantal van de NTTB ook gestaag.
Verder hebben de grote sporten o.a. voetbal enorm veel geld en voor de jeugd veel rolmodellen. Wat als je een grote voetballer zou kunnen worden?
Over het algemeen hebben de georganiseerde sporten ook te maken met het meer en meer individueel sporten zoals fitness en hardlopen, niet tijdgebonden.
Om terug te komen op de vraag wat zou je hieraan kunnen doen, lijkt mij dat als eerste de gelederen gesloten moeten blijven, daar wil ik mee zeggen dat we de NTTB moeten blijven steunen en geen tweespalt moeten zaaien door weer nieuwe bonden op te richten.
Het wetenschappelijk onderzoek gebruiken wat de tafeltennissport als een van de beste sporten beschouwd.
Kennisoverdracht door gelouterde trainers/spelers aan de vrijwilligers en trainers die bij verenigingen werkzaam zijn.
Ook prioriteiten stellen waar het gaat welke doelgroepen we moeten benaderen. Mijns inziens zijn de 35+ en ouderen een prima doelgroep om hard aan te trekken. Voor de jeugd heb je trainers/vrijwilligers nodig die enthousiast zijn en dit enthousiasme goed over kunnen brengen. Het mooiste zou zijn als deze begeleiders ook de nodige technische kennis bezitten, en dit is waar we spoedig iets aan moeten doen.

Dat is mooi maar hoe zou je dat in de praktijk willen doen?
Naast de trainerscursussen van de NTTB zou je meer gelouterde trainers/spelers bereid moeten vinden aan kennisoverdracht te doen, en ik weet dat deze bereidheid er onder deze trainers/spelers die ik persoonlijk ken er zeker is. Als ik uit eigen ervaring spreek, uiteraard een hele lange tijd geleden, heb ik ook mijn trainersdiploma’s moeten halen om training te kunnen geven. Ik hoop dat het momenteel beter is dan toen maar ik heb er persoonlijk niets aan gehad en was verloren tijd. Toen de Hongaren Wereldkampioen waren ben ik naar Hongarije gegaan en heb daar een week meegelopen met de nationale selectie en trainers zo ook bij de Zweden met Jan Ove Waldner en Jörgen Persson toen zij Wereldkampioen waren.
Veel internationale topspelers en trainers leren kennen en veel van geleerd.

Ook in Nederland is genoeg kennis en ervaring voorhanden, helaas wordt er geen of nauwelijks gebruik van gemaakt.
Hoe komt dit?
Mijn ervaring is dat veel van de huidige generatie trainers het liefste talenten of wat betere spelers onder zich hebben, dit in veel gevallen om hun eigen ego op te poetsen en zodoende als een goede trainer gezien willen worden. Mijns inziens moeten de beste trainers met de beginners starten, de basistechnieken goed aanleren en er snel achter zien te komen waar zijn pupil goed in kan worden en plezier aan heeft. Niet of het een talent is en niet waar hij/zij niet goed in is maar waar zij wel goed in kunnen worden. Zelf heb ik veel jeugdspelers getraind en liet altijd weten dat iedereen op een landelijk niveau zou kunnen spelen als er de bereidheid was ervoor te werken, dit is op een enkele uitzondering na ook altijd gelukt. Als je mij de keuze zou moeten laten maken tussen 20 spelers met talent of 20 spelers met een goede instelling dan kies ik voor het laatste. Uiteraard is de combinatie talent en goede instelling helemaal perfect. Mijn ervaring is dat de meeste talenten snel afhaken en die met de juiste instelling blijven spelen en ook op een hoog niveau kunnen presteren. Heb hier genoeg voorbeelden van. Ook heb ik genoeg voorbeelden van talentvolle spelers die zelfs Nederlands kampioen werden of bij de Nederlandse top speelden die ik heel intensief begeleide en stad en land mee afgelopen ben en op een dag mij lieten weten er mee te stoppen. Zeer frustrerend is dat.

Wat gaat er dan vaak mis?
Men ziet vaak niet in wat voor mogelijkheden de tafeltennissport voor iedereen biedt. Kijk eens in onze winkel, er staan honderden frames en meer dan duizend rubbers. Als ik beginners train en ze leer hoe ze een batje vast moeten houden kijk ik ook naar de motorische, fysieke vaardigheden en balgevoel. Ook tafeltennisslimheid is belangrijk, ik zeg dit liever dan of hij/zij intelligent is of niet omdat niet iedereen die intelligent is ook tafeltennisslim zal worden. Maar al deze zaken spelen mee in de ontwikkeling van spelers. Na het aanleren van de basistechnieken zal zich spoedig ontplooien waar men goed in kan worden en welk spelsysteem geschikt zou zijn. En wat zeker belangrijk is dat hij of zij dit ook met plezier gaat spelen. Dit moet al zeer snel duidelijk worden en dan gaat het echte werk pas beginnen. Niet iedereen heeft optimale motorische en fysieke vaardigheden en balgevoel maar er is voor iedere speler een aangepast spelsysteem te bedenken. Zoals ik al eerder zei, er zijn tientallen mogelijkheden en honderden frames en nog meer rubbers die daar behulpzaam in kunnen zijn. Vaak, en vooral bij klassikale trainingen zie je te veel oefeningen in een training, niet spelsysteem gericht. Hierdoor gaat vaak veel kostbare tijd verloren.

Nog een anekdote die ik even kwijt wil.
Onlangs kwam bij ons op de zaak iemand binnenlopen met een buikje en grijs haar en die zei tegen mij, dat is lang geleden Thieu, ik herkende hem niet en zei help me eens even. Han Gootzen zei hij, toen schoot gelijk een herinnering bij mij te binnen van een wedstrijd die wij met het toenmalige L+T speelden in de halve finale Europacup tegen Düsseldorf (toenmalig Europees kampioen). Na Han verwelkomd te hebben kon ik het niet nalaten het gelijk over deze wedstrijd te hebben. We hadden in de kwartfinale al zeer verassend Postas Budapest uitgeschakeld met daarin de sterke Tibor Kreitz die later nog in Nederland heeft gespeeld. In het team van Dusseldorf speelde toen o.a. de Zweed Jörgen Persson, op dat moment Wereldkampioen en nog twee Duitse internationaals. De coach van Düsseldorf Wilfried Micke liet mij voor de wedstrijd begon weten dat hij het graag zou zien dat de pauze zou vervallen omdat Persson diezelfde avond nog het vliegtuig naar Zweden moest halen. Het was wel duidelijk dat wij behoorlijk onderschat werden en zag daarin natuurlijk kansen. Ben gelijk naar de scheidsrechters afgestapt met de mededeling dat de vraag van Düsseldorf zou komen de pauze af te gelasten en wij het daarmee niet eens zouden zijn, wij stonden uiteraard reglementair in ons recht en de pauze bleef gehandhaafd en de Duitsers waren daar niet blij mee. Heb toen ook direct mijn team bijeengeroepen de situatie uitgelegd en ze laten weten het rustig aan te doen, alle tijd te nemen. Onze opstelling was Ron van Spanje, Han Gootzen en Eric Noor. Ron van Spanje startte tegen Jörgen Persson, die rafelde zijn partij af met de gedachte dit wel even snel te kunnen beslissen met het gevolg dat hij van Ron verloor. Dit was natuurlijk een geweldige verassing en bleek een enorme mentale opkikker te zijn voor het team. Uiteindelijk werd het 4-4 en moest de laatste wedstrijd de beslissing brengen, Han Gootzen tegen Ralf Wosik. De partij ging gelijk op en in de laatste beslissende game stond Han op het eind van de game nog enkele punten voor en kon het afmaken. Op dat moment brulde er een Duitse supporter door de zaal en werd het spel even stilgelegd door de scheidsrechter waarop Han zich ging bemoeien met deze supporter. De concentratie was weg bij Han en hij leverde de game en de wedstrijd in bij Ralf Wosik. Ontzettend jammer, we hadden hiermee geschiedenis kunnen schrijven, zo dicht bij de finale was nog geen Nederlandse ploeg geweest. Dit heb ik hem nog eens onder zijn neus gewreven, kon het niet laten.
Maar om teug te komen op het technische verhaal, Han speelde met aan één zijde korte noppen en aan de andere kant een backside (glad) rubber. Zijn service was zeer eenvoudig maar altijd van kwaliteit en goed geplaatst (vaak half lang), voor de ontvanger weinig mogelijkheden. Ook het ontvangen van de service van zijn tegenstander was erg goed verzorgd, Zijn openingen waren altijd goed en muurvast waardoor er al snel mogelijkheden kwamen om te scoren. Je kon bij deze slagwisselingen ervan op aan dat Han bijna foutloos kon spelen, dit omdat hij hier systematisch en er langdurig op trainde. Eenvoudig maar zeer effectief! Naast alle andere vaardigheden zijn tactiek en geconcentreerd kunnen blijven van groot belang.

Mooi verhaal maar hoe denk je over de toekomst, wat heeft de tafeltennissport nodig?

Allereerst enthousiaste mensen die samen willen werken en samen onze sport positief uitdragen.
Zelf heb ik ooit een tafeltenniscentrum gebouwd (1250 m2) met maar liefst 20 tafels met alles erop en eraan. Een groot horecagedeelte, vergaderruimte en een tafeltennis shop (Vroco Sport). Iedereen verklaarde me voor gek toen ik mijn plannen bekend maakte, toch is het gerealiseerd. We speelden in die tijd met 17 landelijke teams en met ons eerste team bij de Europese top. Verschillende topspelers uit het buitenland bezochten ons om samen te trainen en sterker te worden. Geen trainers/spelers die elkaar benijden maar samenwerkten om allemaal beter te worden. Wat is er mis met een uiteenlopend inzicht op tafeltennisgebied, kom met elkaar in gesprek en leer van elkaar. Zelf heb ik altijd willen leren, dit gaat mij het beste af om naar iedereen goed te luisteren en naar wie dan ook, daar wat ik wat aan had nam ik dan mee. Probeer vernieuwend te zijn, in ons tafeltenniscentrum organiseerden wij al internationale toptoernooien met games tot 11 punten allang voordat het bij de ITTF/NTTB geïntroduceerd werd Dit om de wedstrijden korter en flitsender te maken en dat te bereiken wat uiteindelijk tafeltennis moet zijn. Het is toch te gek dat er nog steeds wedstrijden gespeeld worden van 4 uur en zelfs die langer duren. Naar mijn idee mag een wedstrijd niet langer duren dan 2 uur, hierbij kun je aan verschillende invullingen denken en mijns inziens moet hier snel wat aan gebeuren.

Geef je momenteel nog training?
Niet bij een vereniging, heb ik lang gedaan maar wil je het goed doen gaat hier enorm veel tijd inzitten, ik heb te veel sporthallen gezien omdat nu nog te willen doen, wel nog steeds bij ons op de zaak privé training. Wel zou ik nog een vereniging op de goede weg willen helpen maar dit is denk ik een utopie. Laatst heb ik nog contact gehad met een vereniging bij ons in de regio, heb er een gesprek mee gehad. Als ze mij dan vragen hoe ik het zie dan leg ik uit dat een vereniging ambitieus moet zijn om te kunnen groeien qua niveau en grootte. Wat mij betreft ga ik voor het hoogst haalbare, op zijn minst Eredivisie en goede opleiding van jeugdspelers die zodoende later kunnen doorstromen. Dan zie ik de gezichten al vertrekken en het ongeloof straalt ervan af. Het is alweer enkele maanden geleden dat ik dit gesprek heb gehad, niets meer gehoord en ik ben bang dat ik ook niets meer zal horen.

Maar hoe heb je dat in het verleden gedaan?

Nou om te beginnen heb ik dat niet alleen gedaan daar heb je een groep enthousiaste mensen voor nodig. Zo ben ik begonnen bij PSV dat later fuseerde met L+T en in ons tafeltenniscentrum ging spelen, een vereniging met ruim 300 leden. Tussentijds ben ik nog bij verschillende verenigingen werkzaam geweest zoals ook Nikon Valkenswaard, daar begon ik met 40 leden en toen ik er mee ophield waren er meer dan 250 leden. Als eerste zocht ik binnen de vereniging naar enthousiaste leden die mij wilde helpen, alleen lukt het nooit. Bijvoorbeeld bij Nikon Valkenswaard vond ik een aantal leden bereid om zitting te nemen in de technische commissie en mij te helpen bij het uitvoeren van mijn plannen. Samen hebben we er toen een geweldige club van kunnen maken met vele successen en kampioenschappen. Het hoogste niveau Eredivisie en het spelen van Europacupwedstrijden werd hier ook behaald.

Dat is mooi maar wie betaald dat allemaal?
Dat is vaak de hamvraag. Geloof mij als je niet je nek durft uit te steken dan gebeurt er nooit wat. Men is al gauw bang dat de vereniging van topsport de dupe gaat worden en hierdoor in de problemen kan komen. Dit moet natuurlijk ook niet gebeuren en kan ook heel goed gescheiden maar met elkaar samengaan. Als je denkt dat de media en sponsors geïnteresseerd zijn in een tafeltennisvereniging die 1e klas of zelfs 3e divisie speelt, wat nu het geval is, dan vergeet het maar.
Als je goede plannen maakt en kunt aantonen dat een weg naar het hoogst haalbare mogelijk is en je de juiste enthousiaste mensen bij elkaar kunt krijgen is niets ondenkbaar.je krijgt dan weer media-aandacht en voor potentiële sponsors kun je weer interessant zijn.

Zijn er binnenkort nog activiteiten te verwachten?
Zoals ik al meerdere malen samen met Bettine Vriesekoop trainingsstages heb georganiseerd waar nu ook verenigingen een ledenwerfactie aan kunnen koppelen zullen er zeker meer van volgen. Maar wat ik toch nog even kwijt wil is het volgende. Laat de nieuwe generatie trainers is meer met elkaar samenwerken en zich niet steeds maar weer afzetten tegen collega trainers en de oudere generatie trainers. Wat hebben ze tot nu toe gepresteerd? Op een uitzondering na zeer weinig. Kijk naar andere sporttakken waar de kennis van oudere gelouterde trainers volop wordt gebruikt. Het is toch eigenlijk een schande dat Bettine Vriesekoop met een zoet-maker de oude van dagen clinics mag geven. Met alle respect voor de oude van dagen maar voor Bettine Vriesekoop zie ik wel een betere en belangrijkere rol bij de NTTB.

Binnenkort gaan wij met een aantal gelouterde trainers een dag organiseren voor vrijwilligers en trainers maar ook voor ieder die wil, waar wij aan kennisoverdracht gaan doen. Niet uit een boekje maar uit ervaring en visueel gericht. Alle aspecten van het moderne tafeltennis komen dan aan bod.
Binnenkort zullen we deze dag bekend maken, het wordt in ieder geval een gehele zondag.

Dit was het Nikon team met van links naar rechts Theo van Gasteren, manager Frits Bergman, Han Gootzen, Thieu van Vroenhoven en Bob Potton.

 

Winkelwagen

Aantal producten 0
Totaalbedrag € 0,00

Winkelwagen

Meld je aan voor onze nieuwsbrief

Klantenservice

Onze klantenservice staat dagelijks voor u klaar tussen 12:00-17:00

tel: 088-00 876 66

e-mail: contact@sporteurope.nl